چرا احسان خواجه اميري، هنرمند محبوبي نيست؟(2)

دوستان زيادي درباره مطلب”چرا احسان خواجه اميري هنرمند محبوبي نيست؟” كامنت گذاشتن كه ازشون متشكرم. قصد ما از نوشتن اين مطلب، به هيچ وجه، تخريب شخصيت يك هنرمند با استعداد نيست. چه بسا، خود من اولين كسي هستم كه وقتي هنوز آلبوم جديد احسان خواجه اميري، منتشر نشده بود، به واسطه كار متفاوتش و اميدواري زيادي كه به ستاره شدن او داشتم، گفت و گويي با او انجام دادم كه به واقع گفت و گوي بسيار مثبتي بود. اين كه دوستان مختلف، برخورد خوب و گرمي از خواجه اميري ديده اند، حق شان است. چراكه هنرمند بايد با دوستدارانش درست و مناسب برخورد كند. تفرعن، از آن دست مسائلي است كه بزرگ ترين ضربه را به هنرمند مي زند و به راحتي او را از يادها مي برد. به هر ترتيب، قصد ما اين است كه هنرمندان مستعد ما، كمي به خود بيايند و با اين اعتماد به نفس كاذب يا توهم، به راحتي، جامعه را از داشتن يك سوپراستار پاپيولار محروم نكنند.

***

اما قول داده بوديم كه دلايل نوشتن اين مطلب را برايتان توضيح دهيم.

1- مي دانيد كه زمان برگزاري جام جهاني، احسان خواجه اميري هم به آلمان رفته و يكي از خوانندگان همراه كاروان تيم ملي بود. پويا نيك پور يكي از آهنگسازان و سرپرستان گروه هاي موسيقي است كه نام مطرح و سنگين و رنگيني هم هست. او در مطلبي كه در نشريه نسيم هراز درباره كنسرت هاي آلمان نوشته بود، از غيرحرفه اي بودن احسان و برخوردهاي عجيب و غريب او قبل و بعد از كنسرت و در هنگام اجرا گفته بود. (دوستان اگر بخواهند، مي توانيم متن پويا را اسكن كنيم و در وبلاگ بگذاريم)

2- اما آقاي خواجه اميري در يك اقدام محيرالعقول، كاري كردند كه وصفش مي كنيم. به هنگام كنسرت هاي ايشان در تالار وزارت كشور، نشريه نسيم هراز هم غرفه اي داشت كه مجلات قديمي اش را به مردم مي داد. اين شماره مجله كه درباره اش صحبت كرديم، به دست آقاي خواجه اميري مي افتد و ايشان اين مطلب را مي خواند و مقابل چشم بسياري از حاضران در سالن، به سمت غرفه نسيم هراز مي رود و پس از سروصداي فراوان، به استند اين نشريه ، لگد مي زند كه دوستان ما در نسيم هم از اين ماجرا عكاسي كرده اند.

3- يادمان نمي رود بيش از يك سال پيش را كه خوانندگان مختلف به تلويزيون مي آمدند و براي اولين بار، به جاي لب زدن، زنده مي خواندند. يكي از شب ها احسان خواجه اميري، مهمان برنامه بود كه ناگفته نماند فالش اجرا مي كرد. اما يك جايي شد كه برگشت و به شدت با چند نفر از نوازندگان برخورد نامناسبي كرد. من كه پاي تلويزيون نشسته بودم، از خودم خجالت كشيدم. مگر مي شود وقتي خودت كارت را درست انجام نمي دهي، به نوازنده بينوا كه ملتي در حال تماشايش هستند، اين گونه بي احترامي كني؟

4- گفت و گويي با احسان خواجه اميري انجام دادم و بعد، تماس گرفتم كه آقا مصاحبه كار شده. مجله را كه خريد، تماس گرفت و گفت آقا چرا، عكس روي جلد نيستم. اين يك قانون در كار ماست كه در صورتي كه بخواهيم مطلب يا مصاحبه اي از هنرمندي بگيريم و تصميم بر اين باشد كه عكس روي جلد كار كنيم، حتما به مصاحبه شونده خواهيم گفت. بر عكس اش هم هست. در واقع برخي با اين شرط گفت و گو مي كنند كه عكسشان روي جلد باشد (مثل حافظ ناظري ) ولي هيچ يك از اين دو، در اين گفت و گو موضوعيت نداشت و ما چنين قراري با هم نداشتيم. اما جالب است كه مثلا با شهرام ناظري سه بار گفت و گو كرده ام و او حتي يك بار هم از من نخواسته كه عكسش را روي جلد بگذاريم. در صورتي كه دو بار خودمان چنين كاري كرديم. حخود آقاي ايرج عزيز، هم همين طور.

5- آلبوم جديد احسان خواجه اميري، تازه منتشر شده بود و ما براي اين كه كمكي كرده باشيم تا آلبوم زودتر جا بيفتد( اين مساله در تمام دنيا مرسوم است و اشتباه است اگر بگوييم آلبوم يا فيلم يا هر محصول فرهنگي ديگي احتياجي به تبليغات ندارد و خودش راهش را پيدا مي كند. حداقل، رسانه يك كاتاليزور است) تصميم گرفيتم، گفت و گويي با ايشن داشته باشيم. يكي از همكارانم تماس گرفت و گفت براي فلان نشريه كه سردبيرش فلان آدم است، مي خواهيم قرار گفت و گويي با شما بگذاريم. خواجه اميري ابتدا پذيرفت ولي اين دوست ما را يك هفته تمام سر دواند. ابتدا جوابي به تماس ها و sms هايش نمي داد ولي نهايتا بعد از يك هفته دوست بينواي ما موفق شد صداي ايشان را بشنود كه براي فلان روز قرار مي گذاريم. فلان روز، دوباره به تعويق افتاد و همكار ما هم واقعا به اش برخورده بود. نهايتا گفتم اجازه بده با توجه به اينكه با هم اشنايي محدودي داريم، من با ايشان تماس بگيرم. ايشان به موبايل من كه ظاهرا ناآشنا بود، جواب دادند و كمي صحبت كرديم. ماجرا را گفتم. ايشان گفت اتفاقا از نشريه فلان آقا هم با من تماس گرفته اند. گفتم اتفاقا من براي همان نشريه صحبت مي كنم. نهايتا گفتند كه روند تبليغاتي من اين است كه با مجلات صحبت نكنم و صرفا با روزنامه هاي كثيرالانتشار مثل فلان روزنامه. كه اتفاقا من مسوول موسيقي همان روزنامه كثيرالانتشار هم بودم!!!

جالب است كه بدانيد هيچ گفت و گويي از احسان خواجه اميري در هيچ روزنامه كثيرالانتشاري منتشر نشد و  دو گفت و گو از ايشان با مجلات ” خانواده شاد” و “ترانه ماه” منتشر شد!!!

6- عيد شد و ويژه نامه هاي فراواني منتشر شدند كه در يكي از اين وي‍ژه نامه ها، گفت و گوي جالبي از سوي يكي از دوستان من با خواننده بزرگ موسيقي آقاي ايرج يعني پدر احسان منتشر شد كه خيلي هم مصاحبه جالبي بود. همين دوست ما براي يكي ديگر از مجلات، گفت و گويي با مادر آقاي خواجه اميري گرفتند و عكس مشترك احسان و مادر گرانقدرش هم روي جلد مجله مادران كار شد.اين جلدها را در وب سايت شخصي خود آقاي خواجه اميري هم مي توانيد ببينيد.  همين سابقه دوستي باعث شد تا اين دوست ژورناليست ما از احسان خواجه اميري بخواهد كه گفت و گويي با هم داشته باشند. قرارها گذاشته شد اما دوباره احسان خواجه اميري، يك هفته تمام اين دوست پيشكسوت ما را سركار گذاشت. نه به تماس هايش پاسخ مي گفت و نه به sms هايش. ماجرا اين بود كه هم قرار بود عكس اشان روي جلد بيايد و هم اين كه فضاي قابل توجهي براي گفت و گويشان كنار گذاشته شده بود كه انجام نشدن اين مصاحبه، برنامه ريزي و صفحه بندي كادر اين نشريه را به هم مي ريخت و مي دانم كه به هم ريخت و باعث دردسرهاي زيادي شد. ايشان مي توانست خيلي حرفه اي برخورد كند و از ابتدا نپذيرد يا حداقل به يكي ا ز تماس هاي اوليه پاسخ بدهد تا يك گروه، با چاپخانه طرف قراردادشان، به مشكل نخورند.

7- يكي از مديران مهم و معتبر و مطرح موسيقي ايران كه در كارنامه اش، نقاط بسيار درخشاني مي توان يافت، هم حرف هاي جالبي درباره احسان خواجه اميري دارد.

8-يكي از همكاران ما هم حرف هاي جالبي دارد كه به زودي پست جديدي را به حرفهاي او اختصاص مي دهيم.

***

تمايل نداشتيم كه اين مطالب را با جزييات بنويسيم و منظورمان از تفرعن هنرمندان مشهور و نه محبوب، صرفا احسان خواجه اميري نبود، اما چون دوستان زيادي حتي از وب سايت رسمي ايشان برايمان پيغام گذاشتند، اين مطالب را كار كرديم. واقعا اميدواريم كه ديگر شاهد اين ماجراها نباشيم. دليل نوشتن اين مطالب صرفا نهيب است و بس. مردم حق دارند از هنرمداني كه توسط آنها ساخته مي شوند، احترام ببينند. نكته اينجاست كه خود آقاي خواجه اميري با توجه به هوش بالا و ذهن فعالشان، به خوبي اين ماجراها را به ياد دارند.

به زودي مطلبي در اين باره در نشريات مختلف خواهيد خواند. ضمن اينكه قبل از گذاشتن اين مطلب روي بالاترين، حاضريم تمام نظرات خود آقاي خواجه اميري يا دوستان و همكارانشان در وب سايت ايشان را روي وبلاگ قرار دهيم. ما براي وصل كردن آمديم… 

وقتي همايون شجريان گل مي زند

همایون شجریان را خیلی اتفاقی در سالن ورزشی مسجد ولنجک دیدم. با تعدادی از دوستان وقتی گرفته ایم و هر هفته قرار است که فوتبال بازی کنیم. باید کمی ورزش کنیم تا نفس مان با چند پله بالا رفتن، بند نیاید. همایون مشغول پینگ پونگ بود؛با آن چهره همیشه مهربان و مودب. خوش و بشی کردیم و قرار شد درباره یک گفت و گو با هم صحبت کنیم. این بخش هایش بماند براي زماني بعد، اما باورکردنی نبود که همایون شجریان آوازخوان خوش صدای موسیقی ایران و فرزند بزرگ ترین خواننده تمام اعصار ایران زمین، این قدر فوتبالیست خوبی باشد. لباس رئال مادرید بر تن کرده بود و با دوستان به سالن آمده بود تا دور هم باشند و فوتبال بازی کنند. فوق العاده تکنیکی و خوش فکر بازی می کرد. باورکردنی نبود. شاید اصلا در نگاه اول به نظر نرسد که خواننده و موزیسینی در جایگاه همایون شجریان، خیلی اهل فوتبال باشد اما این گونه نبود. یک نکته جالب دیگر حیای ذاتی او بود که وقت گل زدن به حریف هم به وضوح نمایان می شد. همایون واقعا یکی از سرمایه های موسیقی ایران است. ضمنا او شش ماهی است که پدر شده و باید اضافه شدن يك شجريان ديگر به شجريان هاي هنرمند ايران تبریک بگوییم.